Deze ochtend stond de 10km op het programma. Toen ik om 5:45 het hotel verliet, was het al … 29 graden. Het beloofde dus een hete dag te worden (tot 39 graden). Geen ideaal weer om een 10K in te rijden.

Kort: Luis Albers won de standaard-klasse na een beklijvende sprint met een Japanner. Gert-Jan heeft hier brons. Jolan is ergens tussen de 10de en 15 de plaats geëindigd. waar hij in zijn leeftijdsgroep zit, daar hebben we geen idee van. De tijd was in elk geval geen toptijd want de eerste reed meer dan de tijd van Jolan. De hitte en twijfels over de afstand (velen maten iets tussen 10,5 en 10,8 km) zitten daar voor iets tussen.

Voor Mathias ging het minder en Evelien reed uit maar had veel last van de intussen loden hitte. Klaas tenslotte reed de 10K in een volgens hem voortreffelijke tijd in deze hitte.

Lisanne deed de 10K niet, ze koos voor speedtrial. Een goede keuze want ze heeft zilver. En bij de long jumps on platform heeft ze voorlopig de beste afstand. Straks springt ze ook nog de high jump on platform.

 

 

Vandaag was het dus zo ver: de competitie startte. Voor Jolan was het de 10 meter langzaam. Beelden of zo heb ik niet van Jolan maar een tijd is er wel: 18,86. Dat is pas de 7 de tijd in zijn leeftijdscategorie maar wel een persoonlijke besttijd. En dat was uiteindelijk de bedoeling.

Voor de rest deden de Belgen en Nederlandse het voortreffelijk met twee Belgische records voor Evelien (hoog en versprong), een Nederlands record en een plaats in de finale voor Lisanne op de hoogsprong (en ze is de beste dame tot nu toe over all). ’s Avonds werden de eerste twee medailles binnen gehaald: Gert-Jan won twee keer brons door heel langzaam 10 meter voorwaarts en 10 meter achterwaarts te rijden.

Morgen is er de 10K. Jolan start dus in de snelste groep. Eerst rijden de snelle grote wielen, dan de trage grote wielen en om 9:30 uur is het aan de snelle 10K-rijders. We zijn benieuwd hoe het gaat lopen. Verwachte temperatuur is toch een dikke 30 graden.

Morgen avond (voor jullie ochtend) is er de jumpfinale van Lisanne.

Hieronder nog de beelden van de beste sprongen van Lisanne en Evelien. En een uitsmijter met een foto van wat men hier zoal in de supermarkt verkoopt.

 

 

 

 

 

 

 

 

Evelien sprong zonet een nog een nieuw Belgisch record: 28 cm hoog.

Lisanne sprong zonet maar liefst 70cm hoog. Dat is 10 cm beter dan het NL-record.

Kort fijn nieuws uit Korea: Jolan reed een persoonlijk record op de 10 m slow: 18:86.

Evelien sprong een Belgisch record in de long jump: 1 meter.

Deze dag stond in het teken van de openingsceremonie om 16 uur.

Op facebook maakte ik een facebooklive. Naast het vele Koreaans hoor je ook Vlaams.

Twee andere video’s die ik maakte:

De sfeer op zo’n openingsparade is echt fantastisch. Jolan heeft alles ook gefilmd, later daar een samenvatting op deze blog.

De ceremonie zelf was wel fijn maar een beetje lang en vooral … erg warm want in de volle zon. De organisatie had in elk geval heel veel moeite gedaan om de lokale cultuur te leren kennen.

De ochtend begon bij het ontbijt: plots stond er om 6:45 een mega lange rij met Japanse en Taiwanese … eenwieleraars.

De dag begon voor mij met het opzetten van de registratie deel 2. Jolan reed de 10K nog eens, dit keer op tempo. Dit verliep vlot. De registratie verliep ook vrij vlot, hoewel we enkele keren wegens opstropping moesten sluiten. Maximaal 10 minuten wachten is echter het beste wat ik we op Unicons hebben meegemaakt. Dat is dus well done.

Tenslotte: het Belgische team is nu compleet. En Jolan kreeg een mooie T-shirt met Belgisch vlagje om tijdens de openingsceremonie te dragen.

Morgen start de competitie. Jolan rijdt in de voormiddag de slow forward (10 meter zo langzaam mogelijk rijden). Ook Tim, Mathias, Evelien, Gert-Jan en Lisanne komen in actie op de slow-nummers en de high- en long-jump.

Vandaag was het dag 1 van Unicon 19: registration day. Jolan reed deze ochtend als training de 10km. Het is een snel parcours met 2 keer een rooster waar je echter perfect over geraakt, ook met een race-bandje. Maar voor alle zekerheid zal er toch iets over gelegd worden.

Er staan ook wat paaltjes onderweg. De foto’s staan onderaan.

Terwijl Jolan aan het rijden was, ging ik naar het Unicon center om er de registratie voor te bereiden. Ik geef het toe: de stress bij zo een evenement werkt verslavend voor mij. Dus vlieg ik er mee in.

Jolan is intussen terug ingeschreven voor de 10 meter langzaam, gewoon omdat er dan toch geen minimum-tijd op stond.

Hij heeft vandaag ook stevig mee geholpen. Hij wordt verplicht Engels te spreken en dat is alleen maar goed natuurlijk. Toen we even pauze namen, zaten we vlakbij een Koreaans gezien. Zoon van bijna 15 (Su An Back), dochter iets jonger. Ze spraken een absoluut minimum aan Engels maar het woord friend was wel bekend. Daarom deze foto:

Tim Desmet en Gert-Jan en Erik zijn intussen ook aanwezig.

Koreaans eten is trouwens echt wel lekker, deze ochtend kregen we een soort van zeer grote sushi-rol. Heerlijk.

Morgen is het dag 2 van de inschrijvingen (er zijn er nu ongeveer 1/3 ingeschreven) met om 16 uur een openingsparade. Nadien wat ceremonies. Dinsdag beginnen de competities.

Ter info: de temperatuur vandaag was 34°C wat aanvoelde als een mooie 39°C. Een eerste echte zonnige dag. Met tegen de avond een fijn zacht windje.

Ook nog dit: je ziet nu opeens zowat overal eenwieleraars in de stad. Echt fijn.

  

 

Lang slapen was het plan. Tegen 10 uur werden we verwacht aan het Unicon-hoofdkwartier voor een dagje helpen met het opzetten van het aanmelden morgen. Een dikke 1000 enveloppen moesten gelabeld en gevuld worden.

Bij aankomst zien we echt bekend volk: Felix, de man die Jolan op het eenwielerpad zette is aangekomen! Na een voormiddagje werk kregen we een Koreaanse lunch aangeboden. Lekker en … spicy. ’s Middags doorwerken, een verjaardag van een van de hoofdorganisatoren vieren en meer en meer eewieleraars die dag komen zeggen.

Het werken – bezig zijn – doet ons beiden goed. De hitte valt al bij al nogal mee, deze middag viel er ook een beetje regen uit de lucht.

Vanavond in een Italiaans restaurant gegeten. Vreemd voor Korea maar het was echt goed. En bovendien: ze spraken daar wat Engels. Wij waren de eersten, al snel volgden nog 2 andere Unicon-gezinnnen (Duitsers en Denen) ons voorbeeld. Ook Daniel, een Duitser die we leerden kennen in Nederland tijdens ECU kwam ons vergezellen.

Intussen is het duidelijk dat er veel eenwieleraars in ons hotel zitten.

Vanavond een mail van Ken, racedirector road, gekregen. Jolan zit in de snelste groep in de standaardklasse (samen met oa Mathias en Gert-Jan). Dat is fijn maar in de mail staat ook dat er een rooster op de route ligt die niet met een dunnen band te berijden valt. Dat wil eigenlijk zeggen dat Jolan die 10K moeilijk kan rijden. Hmm, morgen eens kijken hoe erg het is met die rooster. In elk geval, de heat van Jolan start om 9:30 uur op woensdag. Als jullie dus wakker worden in het verre België dan kan ik jullie de uitslag meedelen.

Morgen: day 1. Jolan gaat ’s morgens de 10K bekijken, ik ben rond 10 uur op het hoofdkwartier.

 

Jolan was deze ochtend uitgenodigd om mee het parcours van de marathon te gaan verkennen. Dus hij om 9 uur naar Unicon-city. Eerst nog een leuk ontbijt hier in het hotel.

Tegen 12 uur was Jolan terug en hij was nogal op. Erg bleek. En dan overgeven. Alle scenario’s spoken dan door je hoofd. Nadat het ergste voorbij was (hij heeft niet veel over gegeven) ben ik naar een supermarkt gegaan om wat herkenbaar voedsel te kopen. Jolan valt intussen in slaap, waardoor ik hem niet kan bereiken. De moraal bereikt een dieptepunt. Wat doe ik hier eigenlijk in dit land waar niemand Engels kan, waar je niets kan lezen en dan nog in een regio waar toeristen even zeldzaam zijn als een bus Koreanen die Berlaar bezoeken. Er is hier zelfs geen Tourist information center.

Bon, uit het dipje komen was de volgende taak. Even met het thuisfront gefacetimed en het was al wat beter.

Veel drinken. Nog meer drinken. Wat meer en regelmatiger eten. En een extra slaapje vanmiddag. Voor de rest rustig doen.

Intussen begin je wat meer Europeanen te spotten. En dan weet je: dat zijn eenwieleraars. Samen zijn we op zoek naar een plaats om te eten. Het kan niet elke dag Mc Donalds, Pizzahut of KFC zijn. Iets meer avontuur mag wel maar dan moet je wel zeker zijn van de kwaliteit.

Intussen zijn we er ook achter gekomen dat de producten hier een pakje duurder zijn dan in België. Voeding dan toch. Tot wel 60%. Gelukkig is op restaurant gaan dan weer een pak goedkoper: tot 40%.

Vanavond ook een wandeling gedaan in het centrum van Ansan. Druk. En wat ik gisteren schreef over de netheid hier, trek in nu terug: het is behoorlijk vuil als je in het centrum gaat.

Morgen gaan we een dagje helpen bij de opbouw van de registratie die zondag begint. Morgen kan er ook gereden worden in het atletiekstadion.

 

Vroeg ’s morgens vertrekken naar Zaventem. 2 uur vliegen naar Warschau. 4 uur wachten en dan ruim 9 uur vliegen naar Zuid Korea. Het is een hele trip.

Tegen de ochtend zagen we erg mooie Chinese landschappen onder ons.

De landing verliep vlot, de migratiedienst was ook een makkelijke hinderpaal. Onze bagage stond al te wachten .

Na het afhalen van de datakaart, ging het richting bus. Ook dat verliep erg vlot. Na een tocht door het drukke stedelijke gedeelte van dit schiereiland, arriveerden we in Ansan.

20 minuten door de zware hitte naar het hotel. Een groot hotel. Meer dan 20 verdiepingen. Maar Engels? Nope. Via een vertaling op de smartphone ging het wel.

Een kamer op verdieping 20. Na heel wat gesukkel en over en weer gebel met België kreeg ik ook mijn bankkaarten aan de praat. Dat was wel even … zweten. Want ja, het is hier zweten geblazen. Binnen op de kamer met airco hebben we het onder controle maar als je de deur uit gaat: baf.

Ook voor de Koreanen is het warm. De waaiers of de kleine ventilators worden in menig hand gedragen.

Opvallende vaststellingen: Koreanen spreken Koreaans. Het ziet er heel proper uit op straat. Er wordt hier in Ansan gigantisch veel gebouwd. Een stuk of 20 torens van minstens 20 verdiepingen. Het openbaar vervoer is stipt en niet duur.

Na een middagdutje zijn we naar Uniconcity gaan kijken. Omdat ik zelf hier en daar ga mee helpen en ik al een kampioenschap mee organiseerde, was onze input geen slechte zaak. We maakten kennis met het organiserende hoofdteam. Afspraken maken.

Het stadion ziet er formidabel uit. De mega tent ook. Minder is het grote plein waar heel het trail-gebeuren gaat doorgaan: dat is in de open zon.

Nadien nog een noedeltje gegeten, vastgesteld dat onze buren in het hotel uit Nederland komen en na een zalige douche ligt Jolan hier al lekker te slapen. Het is dan ook al laat.

Morgen rijdt Jolan het parcours van de marathon al eens met enkele organisatoren. Geen hele marathon, want het is een parcours in ronden.

Slaapwel.

V