De marathon en de 10K zijn langs een water. Dus … trainen op rechte stukken langs een water. Het Netekanaal oa. We zetten Jolan af in Duffel en hij rijdt de volle 8.1 km vollen bak naar Lier.

Vandaag: 

Nog 2 maanden en het feest in Zuid Korea kan beginnen.

Als we alle inschrijvingen bekijken zitten we tot nu toe met 817 ingeschreven deelnemers. Tel daar nog een 200 begeleiders bij die zich registreerden en we zullen met ruim 1000 eenwieleraars zijn.

De meeste deelnemers komen voor één keer niet uit Duitsland maar uit het gastland. Gevolgd door Japan en Taiwan. Dan pas zijn er de Duitsers. België heeft 6 deelnemers.

Lange afstanden, altijd heel fijn.

De marathon in Ansan ziet er op het eerste zicht goed lopend uit. Maar ook wel wat beangstigend omdat er naast fietsers ook wandelaars mogen lopen op het eerste deel van de route. Net voor je aan de grotere rivier komt, steek je het kanaal over via een brug zonder zijleuningen. Pittig, zeker als je je bedenkt dat iedereen er langs beide kanten door moet.

Verder maakten wij ons bij het organiseren van het ECU vorig jaar zorgen over de breedte van het fietspad waar we de deelnemers over stuurden. Het fietspad hier is niet veel breder en dan moeten de deelnemers er in beide richtingen over. Kuch. Klinkt niet zo goed.

Ach, de racedirector is een ervaren man. We hebben er vertrouwen in dat het er wel veilig aan toe zal gaan, ook voor de rijders die niet helemaal vooraan rijden.

Als je graag zelf wil zien: hier is de link.

Met nog 74 dagen te gaan staat het 10 kilometer parcours en het marathonparcours op facebook. Hieronder de links.

De 10K heeft bij start en aankomst een klein beetje hoogteverschil. Het langste stuk is echter langs een rivier op lekker rijdend asfalt. Enkele scherpe U-turns maken het wat pittig voor de benen. Voor de toeschouwers is het wel minder want je kan niet echt op verschillende plaatsen gaan kijken.

De 10 K in beeld: klik hier. Het parcours gereden in beeld: deel 1 (tot returnpoint 5 km) en deel 2 tot finish.

De marathon wordt gereden door de stad en langs de zee. Het volledig parcours is 20 km, dus twee keer rijden is de boodschap. Maar dat betekent 4 keer langs de zee (2 keer wind op, 2 keer wind mee). Ook hier weer een stevig parcours. De weg (fietspad) ziet er wel wat smal uit en als je dan weet dat je er in 2 richtingen al racend over moet, hebben we toch wat vragen. Het marathonparcours zetten we een van de volgende dagen in beeld online.

Het afgelopen weekend werd het eenwielerseizoen geopend met twee wedstrijden: het Open Nederlands Kampioenschap Eenwieleren in Breda en de Zebracup in het Duitse Duisburg.

Zaterdag trokken we in alle vroegte naar Breda. Een kleine 100 deelnemers troffen elkaar op het gezellige NKEenwieleren. 100 meter, 800 meter, 5 km, 10 km, 10 meter langzaam en de IUF slalom. Voor de eerste keer was er ook een demo-wedstrijd hoog springen op platform, erg leuk.

Voor Jolan was het vooral een leuk weerzien met vrienden. En … hij haalde 5 medailles. Vooral de zilveren medaille op de 10 meter langzaam was een stevige verassing want langzaam rijden is nu niet echt zijn ding. Maar met 18:26 seconden heeft hij nu wel een nieuw persoonlijk record beet. Ook op de 5km was er een PR maar die tijd moeten we nog officieel door krijgen.

Jolan reed voor de eerste keer een wedstrijd op zijn 36 inch: 10 kilometer. Het was wat wennen maar wel een leuk gevoel.

Nog 121 dagen te gaan.

Jolan was de afgelopen week ziek. En ook de periode daarvoor was er weinig trainingsmogelijkheid door schoolperikelen. Voor de komende twee weken staat er een gezinsvakantie in Madeira gepland. Nadien is het een volledige focus op de eerste wedstrijden van het seizoen:

Het Nederlands kampioenschap Eenwieleren op zaterdag 28 april

De Zebracup op dinsdag 1 mei

Intussen zij er een kleine 900 inschrijvingen voor het WK.

Vandaag is het nog 150 dagen voor het WK begint.

Intussen zitten we aan een dikke 800 inschrijvingen.

Team Belgium is intussen 1 man rijker: Tim De Smet gaat ook naar Zuid Korea.

Wat de trainingen betreft: het loopt wat moeizaam door de griep die rond aan het gaan is. Daardoor zijn verschillenden trainingsmomenten weggevallen.

Afgelopen weekend was er wel de slotbijeenkomst van het organiserende team de het EK 2017 mogelijk maakte. Fijne momenten samen in de kou. Maar het was erg fijn om terug op die eenwieler te zitten.

Het team dat het EK 2017 (ECU2017) mogelijk maakte.

de eenwieleraars. Genieten van de zon in de Maastrichtse koude.

Enkele weken geleden kwam er een Whats Appje: er is een oefentornooi eenwielerhockey in Bottrop. De Orange Lions (Nederlandse ploeg) gaan er naar toe.

Eenwielerhockey. Al wel gezien, nog niet zelf gedaan. Maar het werd een heel fijne dag met heel intensieve korte sprintjes, pogingen om de tennisbal onder controle te krijgen en vooral: zo veel mogelijk in de weg rijden.

Intussen hebben de Orange Lions zich ingeschreven in de Duitse competitie en bekijken we of we af en toe zouden kunnen mee spelen. De trainingen gaan door in Amsterdam. Allemaal niet dicht bij maar mits wat creativiteit lukt het misschien wel.

Op de foto de beide Orange Lions-teams. Veel Nederlanders, 4 Belgen (de 4 WK-gangers) en enkele Duitse verstekelingen. Foto: Rene Van Der Horst

Nog 5 maanden. Of: het komt dichtbij.

Het trainen gaat intussen gewoon voort. Momenteel is het vooral het doel om op uithouding te trainen. Op de pistetraining gaat het ook een stuk over behendigheid, goed zitten op de eenwieler.

Intussen zijn er 800 inschrijvingen voor het WK. Het Belgische team bestaat uit Evelien, Mathias, Gert-Jan en Jolan. Het Nederlandse team bestaat uit Klaas en Lisanne. We hopen dat er uit beide landen nog wat meer deelnemers gaan komen, het zou het alleen maar leuker maken.